Tag Archives: grand theft auto v

Osiągnięcia

Na to bowiem, aby owa więź psychiczna powstała, składać się musi zarówno wiele właściwości zachowania się dziecka, jak i przede wszystkim osiągnięcie przez mężczyznę odpowiedniego poziomu dojrzałości społecznej. Można więc powiedzieć, że sposób pełnienia przez mężczyznę roli rodzicielskiej stanowi dobry wskaźnik diagnostyczny świadczący o poziomie jego dojrzałości psychicznej.
W przypadku zaś stwierdzenia niewłaściwego funkcjonowania mężczyzny w roli ojca należy mu pomóc w przezwyciężeniu tych oporów psychicznych,  które przeszkadzają we właściwym pełnieniu tak ważnej funkcji wychowawczej, czyli inaczej mówiąc, trzeba pomóc mu dojrzeć. Tego typu rolę pełni zaś, jak wiadomo, właściwie prowadzona psychoterapia. Konieczność prowadzenia rozmów terapeutycznych z rodzicami (a szczególnie z ojcami) nie umiejącymi właściwie wywiązać się ze swej roli w procesie wychowania dziecka stanowi jeden z bardzo poważnych argumentów świadczących o potrzebie dalszego rozwijania poradnictwa rodzinnego. Tego typu problemami powinien bowiem zajmować się psycholog i psychiatra rodzinny. Jak wynika z doświadczeń amerykańskich psychoterapeutów rodzinnych, w przypadkach omawianych ostatnio rodziców okazujących skłonności do znęcania się nad dziećmi interwencja psychologiczna daje bardzo dobre rezultaty. I tak np. cytowani uprzednio B. F. Steele i C. B. Pollock (1968) stwierdzają, że praca psychoterapeutyczna z rodzicami przejawiającymi skłonność do znęcania się nad dziećmi w 3/4 przypadków daje zdecydowanie pozytywne rezultaty. Poddani psy.- choterapeutycznym oddziaływaniom rodzice nie tylko przestają być niebezpieczni dla swych dzieci, ale również ich kontakty z pozostałymi osobami wyraźnie się polepszają.

Serdecznie witam Cię na moim blogu! Mam na imię Gabriela i jestem socjologiem. Od lat interesuję się społeczeństwem, stąd też decyzja o założeniu tego bloga i dzieleniu się z Wami moją wiedzą 😉

Złe skłonności

Cechom osobowości rodziców przejawiających skłonność do znęcania się nad dziećmi poświęcono kilka badań, o niektórych z nich warto wspomnieć. I tak np. R. Galdston (1965) stwierdził w czasie badań klinicznych, że rodzice okazujący skłęnność do znęcania się nad swymi dziećmi podświadomie sami uważają się za dzieci, nie odróżniając się tym samym od dzieci, nad którymi sprawują opiekę.
Podobny pogląd reprezentują dwaj inni autorzy, którzy badali cechy osobowości rodziców znęcających się nad swymi dziećmi, tj. B. F. Steele i C. B. Pol- lock (1968). Stwierdzili oni, że generalną cechą stosunku tego typu rodziców do swych dzieci jest stawianie im (tj. dzieciom) zbyt wysokich wymagań, najczęściej przekraczających możliwości rozwojowe dzieci. Ponadto autorzy ci zauważyli, że: 1) na ogół rodzice przejawiający, skłonności do znęcania się nad dziećmi odczuwają szczere pragnienie bycia dobrypii dla dzieci, 2) można u nich stwierdzić głęboko ukrytą tęsknotę za tym, aby dzieci wypełniły boleśnie przez nich odczuwaną pustkę w życiu i wpłynęły tym samym na podwyższenie ich samooceny, 3) przekonanie, że surowe, nie dopuszczające sprzeciwu, zmuszanie dzieci, aby czyniły dobrze, jest właściwą formą wychowania. Z badań porównawczych nad rodzicami znęcaj ącymi się nad dziećmi i rodzicami nie czyniącymi tego (prowadzonych przez M. Disbrowa x) wynika, że rodzice okazujący skłonność do przejawiania okrucieństwa wobec dzieci są „skrajnie indywidualistyczni” i żyją na ogół w izolacji społecznej.

Serdecznie witam Cię na moim blogu! Mam na imię Gabriela i jestem socjologiem. Od lat interesuję się społeczeństwem, stąd też decyzja o założeniu tego bloga i dzieleniu się z Wami moją wiedzą 😉
error: Content is protected !!